منتظران حضرت

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

حرم حضرت سکینه (س) در سوریه آزاد شد

بر اساس این گزارش، منطقه ای که حرم حضرت سکینه (س) در آن قرار دارد، یک نقطه محوری در داریا است و عملیات نظامی در اطراف این حرم ادامه دارد.
به گزارش شیعه آنلاین، ارتش سوریه با آزاد سازی حرم حضرت سکینه(س) از دست تروریست ها در منطقه داریا در استان ریف دمشق، اقدام به پاکسازی گسترده در اطراف این حرم مطهر کرد.

خبرنگار شبکه خبری العالم از محل عملیات ارتش در سوریه گزارش داد: ارتش سوریه در عملیات نظامی خود برای پاکسازی بارگاه حضرت سکینه (س) در منطقه داریا در استان ریف دمشق از لوث تروریست ها، توانست این محل را تحت کنترل خود در آورد. تروریست ها چند روز پیش با چندین موشک این بارگاه را هدف قرار داده بودند که براثر آن گنبد و ساختمان آن به شدت آسیب دیده بود.

بر اساس این گزارش، منطقه ای که حرم حضرت سکینه (س) در آن قرار دارد، یک نقطه محوری در داریا است و عملیات نظامی در اطراف این حرم ادامه دارد.

طی ماه ها و روز های اخیر ارتش سوریه توانسته شکست های پی درپی به تروریست ها در این کشور وارد کند.




طبقه بندی: شیعه، امام حسین(ع)،
[ شنبه 19 بهمن 1392 ] [ 02:10 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

سوم محرم؛خریداری اراضی كربلا توسط امام حسین
روز شمار محرم؛
در روز سوم محرم، امام حسین‌ (ع) در سرزمین كربلا مستقر شدند و عمربن سعد با لشگریان خود وارد صحرای كربلا شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حج، طبق تاریخ امام پس از استقرار در سرزمین كربلا دستور برپایی خیمه‌ها را می‌دهند، ولی با یك تفاوت بزرگ، در سفرهای گذشته خیمه‌ها بر روی تپه و بلندی بر پا می‌شد، اما این بار امام دستور می‌دهند كه خیمه‌ها بر روی سطح صاف و یا فرورفتگی بر پا شود. شاید منظور از این دستور امام این بود كه كودكان و زنان در میدان جنگ و درگیری چیزی را مشاهده نكنند تا دچار ترس و وحشت نشوند.

حربن یزید ریاحی كه از سوی دشمن مامور شده بود تا با سپاهیانش راه را بر امام ببندد در مقابل كاروان امام خیمه می‌زند و در اولین اقدام عبیدالله را از ورود امام به كربلا با خبر می‌سازد.

خریداری اراضی كربلا

از اتفاقاتی كه در روز سوم محرم به روایت تاریخ رخ داده است، خرید زمین كربلا توسط امام حسین (ع) بود. امام زمین كربلا را از اهل نینوا خریدند و شرط كردند كه هر كس كه علاقمند به زیارت قبور شهدا و قبر حضرت بود او را پذیرایی كرده و هدایت كنند.

ورود عمر بن سعد به كربلا

عبیدالله بن زیاد در روز دوم محرم نامه‌ای را برای امام ارسال می‌كند و می‌نویسد كه یزید مرا فرمان داده كه یا از تو و یارانت بیعت گرفته و تسلیم ما شوید و یا شما را زنده نگذارم. امام حسین (ع) جواب نامه عبیدالله را نمی‌دهند و به فرستاده او می‌فرمایند كه برای عبیدالله بن زیاد عذابی سخت در انتظار است.

بدین ترتیب عبیدالله، عمربن سعد را فرمان داده تا به جنگ با امام برود. عمر بن سعد كه وعده حكومت بر ری را از عبیدالله گرفته بود از جنگ با امام حسین (ع) می‌ترسد و فرمان عبیدالله را قبول نمی‌كند. اما عبیدالله شرط حكومت بر ری را جنگ با امام حسین (ع) می‌خواند و عمر بن سعد در شرایطی كه اطرافیانش او را از این كار منع می‌كردند قبول كرد كه به جنگ با امام حسین (ع) برود.

بالاخره عمر بن سعد در روز سوم محرم با ۴ هزار سپاه از اهل كوفه به كربلا داخل می‌شود.

هنگامی كه عمر بن سعد به كربلا وارد شد، عزرة بن قیس احمسی را نزد امام حسین علیه‌السلام فرستاد تا از امام سؤال كند برای چه به این مكان آمده است و چه قصدی دارد؟ چون عزره از جمله كسانی بود كه به امام نامه نوشته و او را به كوفه دعوت كرده بود از رفتن به نزد آن حضرت شرم كرد. پس عمر بن سعد از اشراف كوفه كه به امام نامه نوشته و او را دعوت به كوفه كرده بودند خواست كه این كار را انجام دهند. تمامی آنها از رفتن به خدمت امام حسین علیه‌السلام خودداری كردند. ولی شخصی به نام كثیر بن عبدالله شعبی كه مرد گستاخی بود برخاست و گفت: من به نزد حسین رفته و اگر بخواهی او را می‌كشم. عمر بن سعد گفت: چنین تصمیمی را فعلا ندارم، ولی به نزد او برو و از او سؤال كن به چه منظوری به اینجا آمده است؟

كثیر بن عبدالله به طرف امام حسین علیه‌السلام رفت، ابوثمامه صائدی كه از یاران امام حسین علیه السلام بود چون كثیر بن عبدالله را مشاهده كرد به امام عرض كرد: این شخص كه می‌آید بدترین مردم روی زمین است، پس ابوثمامه راه را بر كثیر بن عبدالله گرفت و گفت: شمشیر خود را بگذار و نزد حسین برو! كثیر گفت: به خدا سوگند كه چنین نكنم! من رسول هستم، اگر بگذارید، پیام خود را می‌رسانم در غیر این صورت برمی‌گردم. ابوثمامه گفت: من دستم را روی شمشیرت می‌گذارم تو پیامت را ابلاغ كن. كثیر بن عبدالله گفت: به خدا سوگند هرگز نمی‌گذارم چنین كاری كنی. ابوثمامه گفت: پیامت را به من بازگو تا من آن را به امام برسانم، زیرا تو مرد زشت كاری هستی و من نمی‌گذارم به نزد امام بروی. پس از این مشاجره و نزاع كثیر بن عبدالله بدون ملاقات بازگشت و جریان را به عمر بن سعد اطلاع داد.

عمر بن سعد شخصی به نام قرة بن قیس حنظلی را به نزد خود فرا خواند و گفت: ای قره حسین را ملاقات كن و از علت آمدنش به این سرزمین جویا شو. قرة بن قیس به طرف امام حركت كرد، امام حسین علیه السلام به اصحاب خود فرمود: آیا این مرد را می‌شناسید؟ حبیب بن مظاهر عرض كرد: آری! این مرد، تمیمی است و من او را به حسن رای می‌شناختم و گمان نمی‌كردم او را در این صحنه و موقعیت مشاهده نمایم. آنگاه قرة بن قیس آمد و بر امام سلام كرد و رسالت خود را ابلاغ كرد، امام حسین علیه‌السلام فرمود مردم شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت كرده‌اند و اگر از آمدن من ناخشنودید باز خواهم گشت، قرة چون خواست برگردد حبیب بن مظاهر به او گفت: ای قرة وای بر تو چرا به سوی ستمكاران باز می‌گردی؟ این مرد را یاری كن كه بوسیله پدرانش به راه راست هدایت یافتی. قرة گفت: من پاسخ این رسالت را به عمر بن سعد برسانم، سپس در این امر اندیشه خواهم كرد. پس به نزد عمر بن سعد بازگشت و او را از جریان باخبر ساخت.

نامه عمر بن سعد به عبیدالله بن زیاد

حسان فائد می‌گوید: من نزد عبیدالله بن زیاد بودم كه نامه عمر بن سعد را آوردند و در آن نامه چنین آمده بود: چون من با سپاهیانم در برابر حسین و یارانش پیاده شدم قاصدی نزد او فرستادم و از علت آمدنش جویا شدم، او در جواب گفت: اهالی این شهر برای من نامه نوشته و نمایندگان خود را نزد من فرستاده و از من دعوت كرده‌اند، اگر آمدنم را خوش نمی‌دارید باز خواهم گشت. عبیدالله چون نامه عمر بن سعد را خواند گفت: اكنون كه در چنگ ما گرفتار شده امید نجات دارد ولی حالا وقت فرار نیست.

نامه عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد

عبیدالله به عمر بن سعد نوشت: نامه تو رسید و از مضمون آن اطلاع یافتم از حسین بن علی بخواه تا او و تمام یارانش با یزید بیعت كنند اگر چنین كرد ما نظر خود را خواهیم نوشت.

چون نامه به دست عمر بن سعد رسید گفت: می‌پندارم كه عبیدالله بن زیاد خواهان عافیت و صلح نیست. عمر بن سعد نامه عبیدالله بن زیاد را به اطلاع امام نرسانید زیرا می‌دانست كه آن حضرت با یزید هرگز بیعت نخواهد كرد.

عبیدالله بن زیاد پس از اعزام عمر بن سعد به كربلا اندیشه سپاه انبوهی را در ذهن می‌پرورانید.

عبیدالله بن زیاد در نخیله

عبیدالله شخصا از كوفه به طرف نخیله حركت كرد و كسی را نزد حصین به تمیم كه با قادسیه رفته بود فرستاد و او به همراه چهارهزار نفر كه با او بودند به نخیله آمده سپس كثیر بن شهاب حارثی و محمد بن اشعث و قعقاع بن سوید و اسماء‌بن خارجه را طلب كرد و گفت: در شهر گردش كنید و مردم را از اطاعت و فرمانبرداری از یزید و من فرمان دهید و آنان را از نافرمانی و برپا كردن فتنه برحذر دارید و آنان را به لشگرگاه فرا خوانید.

پس آن چهار نفر طبق دستور عمل كردند و سه نفر از آنها به نخیله نزد عبیدالله بن زیاد بازگشتند و كثیر بن شهاب در كوفه ماند و در میان كوچه‌ها و گذرگاه‌ها می‌گذشت و مردم را به پیوستن به لشكر عبیدالله بن زیاد تشویق می‌كرد و آنان را از یاری امام حسین علیه السلام بر حذر می‌داشت. عبیدالله گروهی سواره را بین خود و عمر بن سعد قرار داد كه هنگام نیاز او وجود آنها استفاده شود و در هنگامی كه او در لشگرگاه نخیله بود شخصی به نام عمار بن ابی سلامه تصمیم گرفت كه او را ترور كند، ولی موفق نشد به طرف كربلا حركت كرد و به امام ملحق گردید و شهید شد.

برای مشاهده مسیر كاروان امام حسین (صلوات الله و سلام علیه) اینجا را كلیك كنید.
منابع:
- سایت مناجات http://www.monajat.org‌
- تقویم شیعه، عبدالحسین نیشابوری، انتشارات دلیل ما، 1387



طبقه بندی: امام حسین(ع)، ماه محرم الحرام،
[ پنجشنبه 16 آبان 1392 ] [ 06:27 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

چرا شیعیان، این همه برای امام حسین(علیه السلام) عزاداری می‌كنند؟
چرا شیعیان، این همه برای امام حسین(علیه السلام) عزاداری می‌كنند؟
كی از خوانندگان گرامی، این پرسش را مطرح كرده‌اند كه، چرا شیعیان، این همه برای امام حسین(علیه السلام) عزاداری می‌كنند و دلیل تكرار این تعزیه در هر سال چیست؟ پاسخ این پرسش را از كلام حضرت آیت‌الله سبحانی تقدیم ایشان و همة خوانندگان عزیز موعود می‌كنیم. 
اهمیت نهضت امام حسین (علیه السلام)كه به صورت یكی از شورانگیزترین حماسه‌های تاریخ بشریت درآمده، نه تنها از این نظر است كه همه ساله نیرومندترین امواج احساسات میلیون‌ها انسان را برمی‌انگیزد و مراسمی پرشورتر از همة مراسم دیگر به وجود می‌آورد، بلكه اهمیت آن بیشتر بدین خاطر است كه هیچ‌گونه محرّكی جز عواطف پاك دینی و انسانی ندارد. این تظاهرات پرشكوه كه به خاطر بزرگ‌داشت این حادثة تاریخی انجام می‌گیرد و برخلاف دیگر تظاهرات، نیازمند هیچ‌گونه مقدمه‌چینی و فعالیت تبلیغاتی نیست، از این جهت در نوع خود بی‌نظیر است. 
نكته‌ای كه برای بسیاری از كسانی كه از دور دستی بر آتش دارند هنوز به درستی روشن نشده و همچنان به صورت «معمّایی» در نظر آنها باقی مانده این است كه، چرا این‌قدر به این حادثة تاریخی اهمیت داده می‌شود؟ چرا امروز كه از حزب اموی و دار و دستة آنها اثری نیست و قهرمانان این حادثه می‌بایست فراموش شده باشند، این ماجرا رنگ ابدیّت به خود گرفته است؟ پاسخ این سؤال را باید در لابه‌لای انگیزه‌های اصلی این انقلاب جستجو كرد. تجزیه و تحلیل این مسئله برای كسانی كه از تاریخ اسلام آگاهی دارند، پیچیده و دشوار نیست. 


ادامه مطلب



طبقه بندی: شیعه، امام حسین(ع)،
[ چهارشنبه 5 مرداد 1390 ] [ 11:00 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

ضریح حضرت مسلم(ع) در روز میلاد امام رضا(ع) رونمایی می‌شود
رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات در گفت‌وگو با فارس:
رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات گفت: ضریح سفیر نامدار امام حسین(ع) و با حضور نایب رئیس مجلس شورای اسلامی و دادستان کل کشور در شهر کوفه برگزار می‌شود.
خبرگزاری فارس: ضریح حضرت مسلم(ع) در روز میلاد امام رضا(ع) رونمایی می‌شود

حسن پلارک در گفت‌وگو با خبرنگار جامعه فارس گفت: ضریح حضرت مسلم‌بن عقیل(ع) همزمان با روز میلاد امام رضا(ع) در نجف اشرف رونمای می‌شود.

وی ادامه داد: حجت‌الاسلام ابوترابی نایب رئیس مجلس شورای اسلامی، حجت‌الاسلام محسنی اژه‌ای دادستان کل کشور و تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، حجت‌الاسلام صدیقی امام جمعه تهران و حجت‌الاسلام داوودی امام جمعه شمیرانات نیز در این مراسم حضور خواهند داشت.

رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات افزود: تمام کارهای نصب ضریح در نجف اشرف انجام شده است و هم اکنون مراحل لکه گیری آن انجام می‌شود تا برای رونمایی آماده شود.

در همین رابطه ستاد بازسازی عتبات عالیات بیانیه‌ای را به این شرح صادر کرده است:

آن روز که سفیر عشق به خاک کوفه گام نهاد تا مردم مهیای استقبال از فرزند پیغمبر(ص) را از نزدیک نظاره کند هرگز گمان نمی‌کرد همان‌هایی که تظاهر به بیعت با حسین بن علی(ع) می‌کردند با تشری از طرف ابن زیاد عرصه را خالی و دست از حمایت فرستاده امام عشق و مهربانی بردارند و با کمال بی مهری و بی رحمی شاهد یورش دژخیمان کینه ورز بنی امیه بر مردی شوند که جز کلام حق، کلامی نمی‌گفت و جز طریق حق، طریقی را نمی‌پیمود.

 آنگاه که مسلم بن عقیل(ع) این غریب کوفه را از بالای دارالعماره به پایین پرتاب کردند هیچ ناله و فریادی جز ناله و فریاد پیرزنی غیرتمند به نام طوعه که مسلم را در خانه اش پناه داده بود به امداد آن مردی که مردانگی را تفسیر می‌کرد بلند نشد و اینک بعد از هزار و چند صد سال و با سقوط رژیم بعثی و زاده یوسفیان صدام و ایجاد مودت و دوستی و محبت بین دو ملت مسلمان و شیعه ایران و عراق، ستاد بازسازی عتبات عالیات که با حضور نزدیک به یک دهه در شهرهای مقدس عراق منشأ خدمات ارزشمندی در زمینه مرمت، بازسازی و توسعه اعتاب مقدسه گردیده از یاران و اصحاب ائمه بزرگوار شیعه غافل نمانده و با ساخت ضریح جدید سفیر دولت عشق مسلم بن عقیل(ع) که حاصل چند سال تلاش بی وقفه هنرمندان متعهد ایرانی و از محل هدایا و نذورات مردم تهران ساخته  و پرداخته گردیده و در حقیقت نشانگر ارادت مردم محب اهل بیت ایران اسلامی به آستان اهل بیت علیهم السلام می باشد.

ان‌شاالله در خجسته ایام ولادت امام الرئوف حضرت علی بن موسی الرضا(ع) روز چهارشنبه مورخ 27 شهریورماه با حضور مسئولان جمهوری اسلامی ایران و مقامات عراقی و سیل مشتاقان اهل بیت علیهم السلام در شهر کوفه از این اثر ماندگار طی مراسمی باشکوه رونمایی خواهد شد.

ستاد بازسازی عتبات عالیات ضمن تقدیر از امت مسلمان ایران به ویژه مردم خداجوی استان تهران که با کمک‌های بی دریغ خود هزینه ساخت ضریح جدید مسلم بن عقیل(ع) را تأمین کرده و نیز هنرمندان و مسئولین استان تهران و اصحاب رسانه که با تلاش همه جانبه خود منعکس کننده فعالیت‌های ستاد بازسازی بوده و خواهند بود، اعلام می‌دارد از آنجا که محبت اهل بیت عصمت و طهارت در دل‌های همه مشتاقان در میهن اسلامی زبانزد خاص و عام در کشورهای اسلامی است یقینا این حمایت بزرگترین پشتوانه ما در انجام پروژه های عظیمی نظیر صحن و شبستان حضرت زهرا(س) خواهد بود که امید است هیچگاه از این ستاد دریغ نورزند.





طبقه بندی: امام حسین(ع)، امام رضا(ع)، اماکن مذهبی،
[ دوشنبه 25 شهریور 1392 ] [ 10:09 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

مردی كه ثواب زیارتش معادل هزار حج مقبول است


بخدا سوگند یاد میكنم كه آن بقعه باغى است از باغهاى بهشت هر كس مرا در آن بقعه زیارت كند مثل كسى خواهد بود كه رسول خدا (ص) را زیارت كرده باشد

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حج، برابر روایات فراوانی كه از ائمه هدی علیهم السلام وارد شده است برای زیارت قبور ائمه خداوند ثوابهای بسیاری مقرر فرموده است.

در این میان ،زیارت قبور برخی از امامان همچون امام حسین علیه السلام و امام رضا علیه السلام از فضایل بیشماری برخوردار است.

در روایت زیر كه از خود امام علی ابن موسی الرضا علیه السلام نقل شده آمده است: از على بن حسین بن على بن فضال از پدرش از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا (ع) مروى است كه فرمود:

همانا در خراسان بقعه‏اى است كه زمانى محل آمد و شد ملائكه شود و پیوسته فوجى از ملائكه از آسمان در آن موضع فرود آیند و فوجى به آسمان بالا روند تا اینكه صور دمیده شود

به آن جناب عرض كردند: یا ابن رسول اللَّه این بقعه كدام است؟

فرمود: آن بقعه در زمین طوس است و بخدا سوگند یاد میكنم كه آن بقعه باغى است از باغهاى بهشت هر كس مرا در آن بقعه زیارت كند مثل كسى خواهد بود كه رسول خدا (ص) را زیارت كرده باشد
و حقتعالى ثواب هزار حج خالص كه هیچ شائبه در آن نباشد و هزار عمره مقبوله برایش بنویسد و من و پدران من در روز قیامت شفیعان او باشیم.

عیون أخبار الرضا علیه السلام / ترجمه آقا نجفى، ج‏2، ص: 506




طبقه بندی: امام حسین(ع)، امام رضا(ع)،
[ جمعه 22 شهریور 1392 ] [ 11:47 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

خواص گریه بر امام حسین(ع)
قطرات اشكی كه در سوگ امام حسین(ع)جاری می گردد، دارای خواص بسیاری است از آن جمله :
1 - محبوب ترین قطرات اشك در پیشگاه خداست .
2 - خاموش كننده آتش قهر خداست ، به گونه ای كه اگر قطره ای از آن در جهنم فرو افتد، آتش آن زا خاموش خواهد ساخت .
3 - فرشتگان ، قطرات اشك بر حسین(ع)را دریافت و در شیشه های مخصوصی جمع می كنند .
4 - این اشك ها را به خزانه داران بهشت می دهند تا با آب گوارای حیات ، در بهشت برین آمیخته سازند و بدین وسیله شیرینی و گوارایی آن هزاران برابر افزایش خواهد یافت .
5 - هر كار شایسته و هر چیزی پاداش ویژه و معلومی دارد، مگر پاداش نثار اشك بر حسین(ع)كه بی نهایت و غیر قابل سنجش است .
فضائل و سیره امام حسین - (ع)- در كلام بزرگان - مؤ لف : عباس عزیزی




طبقه بندی: امام حسین(ع)،
[ سه شنبه 29 مرداد 1392 ] [ 11:02 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

آقاسلام

دلم به مستحبی خوش است كه جواب آن واجب است

سلام علی ساكن كربلا.............

جگرم سوخت كمی یادحسین افتادم

نفسم هم نفس كرببلاشدالحمد

ساقی ام حضرت سقای حرم شدالحمد

مشك واشك شدوگریه ماشدالحمد

این گنه كاركجاوسحركوی حسین

مستجاب عاقبت انگاردعاشدالحمد





طبقه بندی: امام حسین(ع)،
[ چهارشنبه 23 مرداد 1392 ] [ 01:50 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

امروز مسلم وارد كوفه شد

امروز مسلم وارد كوفه شد

مسلم‌بن‌عقیل در روز پنجم شوال سال 60 ه ق وارد كوفه شد 
و طبق نقل برخی از مورخان در منزل "مختار بن ابی عبیده ثقفی" ساكن شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی حج،تعدادی از مورخان نیز معتقدند "مسلم" به خانه "عوسجه" یا "سلیمان بن صرد خزاعی" یا "سالم بن مسیب" یا "مختار بن ابی عبیده ثقفی" رفت.

در ادامه به شرح وقایع در بین راه مسلم بن عقیل تا كوفه نیز می‌پردازیم:

مسلم بن عقیل از مكه حركت كرد و به مدینه رسید. در مسجد پیامبر خدا (ص) نماز خواند و با خاندان خود خداحافظی كرد. دو راهنما اجیر و با خود همراه كرد.

آن دو راهنما از بیراهه رفتند و راه را گم كردند. تشنگی بر آنها غلبه كرد و از راه رفتن بازماندند. پس از اینكه راه را پیدا كردند با اشاره، راه را به مسلم نشان دادند. مسلم آن راه را در پیش گرفت. آن دو تن نیز از فرط تشنگی جان دادند.

مسلم از جایی كه «مضیق» نام داشت به امام (ع) چنین نوشت:

"... من از مدینه با دو راهنما حركت كردم. آن دو از بیراهه آمدند و راه را گم كردند و از تشنگی جان دادند. ما رفتیم تا به آب رسیدیم و چون به آب رسیدیم جز اندك رمقی برای ما نمانده بود. این آب در دره "جنت" و نامش «مضیق» است. من این را به فال بد گرفتم اگر ممكن است مرا از رفتن به این راه معاف بدار و كس دیگری را بفرست؛ والسلام."

وی این نامه را به "قیس بن مسهر" داد كه به امام (ع) برساند.

حسین (ع) به او نوشت:

"بیم دارم كه انگیزه تو از نوشتن نامه و استعفا از ماموریتی كه به تو دادم، ترس باشد. مسیر و ماموریتی كه برای تو معین كردم، ادامه بده؛ والسلام."

هنگامی كه مسلم، نامه امام(ع) را خواند، گفت:

"دیگر بر جان خود بیمناك نیستم."

سپس رهسپار كوفه شد.

منبع:

اولین روز شمار جامع تاریخ عاشورا (ج1)، تالیف: هیات تحریریه انجمن كادح، ناشر: مشق هنر




طبقه بندی: امام حسین(ع)، ماه شوال،
[ چهارشنبه 23 مرداد 1392 ] [ 01:00 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شباهت بین امام زمان(عج) و دوازده گل دیگر

شباهت بین امام زمان(عج) و دوازده گل دیگر



شباهت بین امام زمان (عج) ودوازده گل دیگر...

- شباهت به رسول الله (ص) اسم و کنیه و لقب و خَلق و خُلق 
- شباهت به امیرالمومنین (ع) علم و زهد و شجاعت
- شباهت به امام حسن (ع) بارزترین صفاتش حلم و بردباری 
- شباهت به امام سجاد (ع) بارزترین صفاتش عبادت 
- شباهت به امام باقر(ع) بارزترین صفات شباهتشان به رسول خدا(ص)
- شباهت به امام صادق (ع)  بارزترین صفات کشف علوم وبیان احکام 
- شباهت به امام کاظم (ع) بارزترین صفات تقیه 
- شباهت به امام رضا (ع) بارزترین صفات ریاست ومقام ظاهری
- شباهت به امام جواد (ع) بارزترین صفات امامت وخلافت درسن کم
- شباهت به امام هادی (ع) بارزترین صفات هیبت شدید
- شباهت به امام عسکری (ع) بارزترین صفات مانند امام هادی(ع) هیبت شدید 

شباهت حضرت ولی عصر(روحی فداه) به امام حسین(ع)

- شدت اهتمام درقرآن کریم و سنت پیغمبران
- اهتمام پیغمبران بر گریستن برای امام حسین(ع) هکذا گریه برای امرفرج
- شدت اهتمام امام حسین(ع) و امام عصر(عج) برامربمعروف و نهی ازمنکر
- هر دو بزرگوار را هنگام ولادت ملائکه به آسمان بردند
- امام حسین(ع) از مردم مکه کمک خواستند ولی یاریشان نکردند هکذا امام عصر(عج)...
- مصیبت آن دو بزرگوار سخت ترین مصیبت ها
- آرزوی بودن با امام حسین(ع) درعاشورا و بودن با امام عصر(عج) در جنگ با دشمنان
- ...
 
پس حال پدر غریبم مهدی جان،یا ابوالطرید...

خدمتتان عرضه می داریم:

" لَقَد جُمِعَت فیهِ المَحاسنُ کُلُّها "

رخ یوسف،ید بیضا،دم عیسی داری

                      
                  آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری




منابع: 1-مکیال المکارم ج 1 ص 197 و 249 و 286.
        2-غیبت نعمانی ص 13،313
        3-روضه کافی ص 14




طبقه بندی: امام علی(ع)، امام حسن مجتبی(ع)، امام حسین(ع)، امام سجاد(ع)، امام محمد باقر(ع)، امام جعفر صادق(ع)، امام موسی کاظم(ع)، امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام علی النقی(ع)، امام حسن عسکری(ع)، امام زمان(عج)،
[ پنجشنبه 3 مرداد 1392 ] [ 03:52 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

خلاصه زندگی نامه امام حسین علیه السلام


 

امام حسین علیه السلام در سوم شعبان  سال چهارم هجری در مدینه به دنیا آمد . رسول خدا صلی الله علیه و آله نام این فرزند زهرا سلام الله را حسین نهاد . وی مورد علاقه شدید پیامبر صلی الله علیه و آله بود و آن حضرت درباره او فرمود : " حسینُ مِنی و اَنا من حسین ... " و در آغوش پیامبر صلی الله علیه و آله بزرگ شد . هنگام رحلت رول خدا صلی الله علیه و آله تنها شش سال داشت . در دوران پدرش علی بن ابی طالب علیه السلام  نیز از موقعیت والایی برخوردار بود ، علم ، بخشش ، بزرگواری ، فصاحت ، شجاعت ، تواضع ، دستگیری از بینوایان ، عفو ، حلم و ... از صفات برجسته این حجت الهی بود . در دوران خلافت پدرش ، در کنار آن حضرت بود و در سه جنگ جمل ، صفین و نهروان شرکت داشت .

پس از شهادت پدرش که امامت به حسن بن علی علیه السلام رسید ، همچون سربازی مطیع رهبر و مولای خویش و همراه برادر بود . پس از انعقاد پیمان صلح ، با برادر و بقیه اهل بیت علیهم السلام به مدینه آمد . با شهادت امام مجتبی علیه السلام در سال 49 یا 50 هجری ، بار امامت بر دوش سیدالشهدا علیه السلام قرار گرفت . در دوران 10 سال که معاویه بر حکومت مسلط بود ، امام حسین علیه السلام همراه یکی از معترضین سرسخت نسبت به سیاست های معاویه و دستگیری ها و قتل های او بود و نامه های متعددی در انتقاد از رویه معاویه در کشتن حجر بن عدی و یارانش و عمرو بن حمق خزاعی که از وفاداران به علی علیه السلام بود و اعمال ناپسند دیگر بود نوشت . در عین حال ، حسین علیه السلام یکی از محورهای وحدت شیعه و از چهره های برجسته و شاخص بود که مورد توجه قرار داشت و همواره سلطه اموی از نفوذ شخصیت او بیم داشت . با مرگ معاویه در سال 60 هجری ، یزید به والی مدینه نوشت که از امام حسین علیه السلامبه نفع او بیعت بگیرد . اما حضرت که فساد یزید و بی لیاقتی او را می دانست ، از بیعت امتناع کرد و برای نجات اسلام از بلیه سلطه یزید که به زوال و محو دین می انجامید  ، راه مبارزه را پیش گرفت . از مدینه به مکه هجرت کرد و در پی نامه گذاری های کوفیان و شیعیان عراق با آن حضرت و دعوت برای آمدن به کوفه ، آن امام ابتدا مسلم بن عقیل را فرستاد و نامه هایی برای شیعیان کوفه و بصره نوشت و با دریافت پاسخ کوفیان در بیعتشان با مسلم بن عقیل ، در روز 8 ذیحجه سال 60 هجری از مکه به سوی عراق ، حرکت کرد .

پیمان شکنی کوفیان و شهادت مسلم بن عقیل ، اوضاع عراق را نامطلوب ساخت و سیدالشهدا علیه السلام که همراه خانواده ، فرزندان و یاران به سوی کوفه می رفت ، پیش از رسیدن به کوفه در سرزمین " کربلا " در محاصره سپاه کوفه قرار گرفت . تسلیم نیروی یزیدی نشد و سرانجام در روز عاشورا در آن سرزمین ، مظلومانه و تشنه کام ، همراه اصحابش به شهادت رسید ، از آن پس ، کربلا کانون الهام و عاشورا سرچشمه قیام  و آزادگی شد و کشته شدن وی ، سبب زنده شدن اسلام و بیدار شدن وجدانهای خفته گردید .

فضایل این امام شهید علیه السلام ، بیش از آن است که در این مختصر بگنجد ، چرا که او آویزه عرش الهی و پرورده دامن رسول خدا صلی الله علیه و آله می باشد . پیامبر  صلی الله علیه و آله درباره او چنین فرومدند : قسم به آنکه مرا به حق به پیامبری فرستاد ، حسین بن علی در آسمان بزرگتر از زمین است و بر سمت راست عرش الهی نوشته شده است " مِصباحُ الهُدیً و سفینةُ النِجاة .

در پایان ذکر یک نکته را لازم میدانم که یادآور شوم و آن این که : ای مردم ، حسین علیه السلام به دنیا نیامد تا در کربلا به دست خونخواران به ظاهر مسلمان کشته شود و ما برای او گریه کنیم و ثوابی از این کار ببریم ، البته گریه بر مصیبت حسین علیه السلام از فرموده های ائمه علیهم السلام است که ثواب زیادی دارد ، او خود را قربانی کرد تا اسلام زنده بماند ، تا امر به معروف و نهی از منکر احیا شود ، تا نماز را  به عنوان وسیله ای برای تعالی انسان زنده کند چیزی که امروزه ، مردمانی با نام اسلام ، گروه های  نادان مردم را به دور خود جمع می کنند و ادعای سلوک عرفانی می کنند و می گویند وقتی به عارفی تبدیل شدی دیگر نیاز به واجبات نداری و تو خودت دیگر حجت خدایی و نماز و روزه بر تو واجب نسیت اما در روز عاشورا ، امام حسین علیه السلام - که عارف به تمام معنا هست – نماز ظهر را سر وقت اقامه می کند و ثابت می کند که هر فردی تا آخر عمرش به واجبات دین نیاز دارد .

آیا تا به حال ذره ای به اهداف امام حسین علیه السلام ، عمل کرده ایم ؟

منبع : 14montakhab





طبقه بندی: امام حسین(ع)،
[ چهارشنبه 22 خرداد 1392 ] [ 06:00 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

.: تعداد کل صفحات 22 :. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ] [ 7 ] [ ... ]

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو