تبلیغات
منتظران حضرت - مطالب انبیاء

منتظران حضرت

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

عملی که جلوی مرگِ ناگهانی را می گیرد!
بی شک هر عملی که خداوند بر آن تاکید فرموده است، دارای آثار و ثواب و پاداشی دنیوی و اخروی می باشد به نحوی که اجرا نمودن این دستورات از هبوط حضرت آدم (علیه السلام) تا حال، اثرات خود را به صورت ثابت و پایدار دارا بوده است.

«شیعه نیوز»: در باب تنها یکی از اعمالی که خداوند انسان ها را بر انجام آن سفارش فرموده است از حضرت امام صادق (علیه السلام) نقل شده است که ایشان فرموده اند: روزی حضرت عیسی (علیه السلام) از جماعتی که مشغول شادی و طرب بودند گذر نمود و علت آن را پرسید.

گفتند: امشب جشن ازدواج دختر فلان با پسر فلان است.

عیسی (علیه السلام) فرمود: امروز شادی می نمایند، اما فردا گریه و نوحه خواهند کرد!

شخصی پرسید: ای فرستاده خدا؛ دلیل آن چیست؟

عیسی (علیه السلام) گفت: برای آن که این دختر امشب خواهد مُرد!

پس آن ها که در زمره ی پیروان حضرت عیسی (علیه السلام) بودند گفتند: سخن عیسی (علیه السلام) درست می باشد و منافقان گفتند: فردا بسیار نزدیک است و دروغ او آشکار خواهد شد.

چون روز دیگر فرا رسید، منافقان به دَرِ منزل آن زوج رفتند و هنگامی که از حال آن زن جویا شدند، فهمیدند که زنده می باشد!

پس به نزدِ عیسی (علیه السلام) آمده و گفتند: آن زن را که دیروز گفتی می میرد، نَمُرده است!

عیسی (علیه السلام) فرمود: همانا خداوند آنچه می خواهد می کند، بیایید تا به به خانه ی آن زوج برویم تا علت آن مشخص گردد.

پس به درِ منزل آن ها رسیده و در زدند و شوهر آن زن بیرون آمد و عیسی (علیه السلام) فرمود: ای مرد از همسر تو سوالی داریم.

پس آن زن آماده گردید و عیسی (علیه السلام) داخل شد و از او پرسید: دیشب چه عملی انجام دادی؟

آن زن گفت: کاری انجام ندادم به جز کارهایی که همیشه انجام می دادم. در هر شبِ جمعه فقیری به نزد ما می آمد و آن قدر غذا به او می دادیم که تا هفته ی دیگر بی نیاز باشد. چون در این شب آمد، من مشغول مراسم عروسی بودم و خانواده ی من نیز سرگرم جشن و پایکوبی ، پس هرچه آن فقیر ما را صدا نمود کسی به او جواب نداد، پس من به صورت مخفیانه به نزد او رفتم و مایحتاج یک هفته ی آن را به او دادم.

حضرت عیسی (علیه السلام) پس از شنیدن این سخنان به او گفت: از روی فرشی که بر روی آن ایستاده ای کنار برو!

چون کنار رفت، عیسی (علیه السلام) فرش را جمع نمود، ناگاه در زیر آن فرش افعی ظاهر شد!

پس حضرت فرمود: به خاطر آن صدقه ای که دیشب (بصورت پنهانی) در راه خداوند متعال دادی، خدوند این بلا را از تو دور فرمود و مرگ تو را به تاخیر انداخت.


پی نوشت ها:
1- امالی شیخ صدوق: 404.
2- قصص الانبیاء راوندی: 271.
3- حیوة القلوب (تاریخ پیامبران)، ج2: 1102- 1103.

منبع: قدس




طبقه بندی: انبیاء،
[ شنبه 6 اردیبهشت 1393 ] [ 08:13 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

نمایش چهره نوح (ع) هالیوود را به دردسر انداخت
   
     خبرگزاری شبستان: قطر، بحرین و امارات متحده عربی نمایش فیلم حضرت «نوح»(ع) ساخته جدید «آرنوفسکی» را در این کشورها ممنوع کردند.

به گزارش سرویس دیگر رسانه های خبرگزاری شبستان و به نقل از ایسنا، فیلم «نوح»(ع) جدیدترین ساخته «دارن آرنوفسکی» در حالی از کمتر از یک ماه دیگر اکران جهانی خود را آغاز می‌کند که هیئت سانسور سینمای کشورهای قطر، بحرین و امارات متحده عربی اعلام کردند بدلیل نمایش چهره حضرت نوح «ع» اجازه نخواهند داد این فیلم در کشورشان اکران شود.


به گزارش هالیوود ریپورتر، دیگر کشورهای خاورمیانه نظیر مصر، اردن و کویت نیز به احتمال فراوان واکنش مشابهی در قبال نمایش فیلم حضرت نوح (ع) نشان خواهند داد.


«الازهر» یکی از اصلی‌ترین نهادهای مذهب سنی در مصر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که این گونه فیلم‌ها بر خلاف دین و شریعت ماست.


آرنوفسکی داستان کشتی حضرت نوح (ع) را با بودجه نسبتا عظیم 300 میلیون دلاری با همکاری «اسکات فرانکلین» تهیه‌ و تولید کرده است.


در این فیلم که محصول کمپانی پارامونت است، «راسل کرو» در نقش حضرت نوح (ع) ظاهر شده و «اما واتسون»‌، «جنیفر کانلی»‌، «لوگان لرمن»‌، «ری وینستون»، «مارک مارگولیس» و «مدیسون دیون‌پورت» از دیگر ستارگان نام‌آشنایی هستند که بازیگر «گلادیاتور» را در جدیدترین پروژه آرونوفسکی همراهی می‌کنند.


«آنتونی هاپکینز»، بازیگر پیشکسوت برنده‌ اسکار نیز در جدیدترین ساخته آرنوفسکی نقش «متوشالح»، جد بزرگ حضرت نوح (ع) را بازی می‌کند.





طبقه بندی: انبیاء،
[ شنبه 17 اسفند 1392 ] [ 06:31 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

محل دفن پدر یوسف پیامبر كجاست؟
كعبه مقدس‌ترین مكان در دین اسلام و میان مسلمانان و به عنوان قبله‌گاه و جهت عبادت و نماز پیروان دین اسلام است. نام كعبه اشاره‌ به چهارگوش بودن بنای آن دارد.
به گزارش خبرنگار اعزامی پایگاه اطلاع رسانی حج به مكه مكرمه، در قرآن كریم درباره بنای خانه كعبه توسط یكی از انبیاء خدا بنام حضرت «ابراهیم و پسرش اسماعیل (ع) » سخن گفته شده است. البته بعضی هم بر این باورند كه خانه خدا قبل از ابراهیم (ع) ساخته شده بوده و نخستین سازنده آن حضرت آدم است. خانه كعبه در مسجد الحرام ساخته شده است كه همه مسلمانان جهان ۵ مرتبه در روز در هنگام نماز رو به جهت كعبه به عنوان قبله می‌ایستند.

این مكان مقدس دارای رمز و رموز بسیار زیادی است كه مجال بیان همه آن نیست. یكی از سوالاتی كه مطرح می‌شود این است كه آیا از انبیاء الهی كسی در مسجد الحرام و اطراف خانه كعبه مدفون هستند و چند تن از پیامبران الهی در این مكان به خاك سپرده شده‌اند؟

پاسخ به این سوالات را در گفت‌وگویی با حجت‌الاسلام والمسلمین محمد حسن عسكری، كارشناس برجسته اماكن مقدسه در مكه و مدینه و كارشناس تاریخ اسلام بررسی كرده‌ایم.

وی با بیان این‌كه «دورتا دور خانه خدا در مسجدالحرام مملو از پیامبران الهی است كه در اطراف كعبه دفن شده‌اند» گفت: حجر اسماعیل، فضایی است میان كعبه و دیواری نیم‌دایره به نام حطیم كه از ركن عراقی تا ركن شامی را شامل می‌شود. حجر اسماعیل به عقیده اسلام، یادگار زمان ابراهیم و اسماعیل و مدت زمانی پس از بنای كعبه است و قدمت و پیشینه آن به زمان بنای كعبه به دست ابراهیم (ع) می‌رسد.


ادامه مطلب



طبقه بندی: انبیاء، اماکن مذهبی،
[ شنبه 17 اسفند 1392 ] [ 06:12 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

کشف کتاب مقدس مسیح در آنکارا، واتیکان را شوکه کرد

برخی از محققان با بررسی متن این کتاب مقدس به این نتیجه رسیده‌اند که عیسی به صلیب کشیده نشده و همچنین او فرزند خداوند نبوده است، ولی او پیامبر خدا بوده و آپوستل پاول “پالس مقدس” تنها یک انسان فریبکار بوده است.

به گزارش ادیان نیوز، در ترکیه کتاب مقدسی کشف شده است که بیش از ۱۵۰۰ سال پیش به صورت دستی نوشته شده است. این کتاب مقدس به شدت واتیکان را نگران کرده است، چرا که حاوی “انجیل برنابا” است. برنابا یکی از حواریون عیسی مسیح بود و با “پولس مقدس” سفر می‌کرده است.

528508

به نوشته ی سایت صدای روسیه به نقل از خبرگزاری “ANSPRESS “، این کتاب در سال ۲۰۰۰ میلادی کشف شده بوده است و در مکانی مخفی در موزه ی “مردم نگاری” آنکارا از آن نگه داری می‌شد.

صفحات این کتاب از جنس چرم بوده و به زبان عیسی مسیح یعنی “زبان آرامی” نوشته شده است. برخی از صفحات این کتاب نیز در مرور زمان سیاه شده‌اند. بر اساس اطلاعات دریافتی، این کتاب توسط متخصصان مورد بررسی قرار گرفته و اصل بودن آن ثابت شده است.

برخی از محققان با بررسی متن این کتاب مقدس به این نتیجه رسیده‌اند که عیسی به صلیب کشیده نشده و همچنین او فرزند خداوند نبوده است، ولی او پیامبر خدا بوده و آپوستل پاول “پالس مقدس” تنها یک انسان فریبکار بوده است. در اواخر این کتاب نیز نوشته شده است که عیسی در صعود به اوج آسمانها زنده بوده است و به جای او، “یهودا اسخریوطی” از حواریون عیسی که مکان وی را به دشمنانش نشان داد، به صلیب کشیده شد.

در این کتاب همچنین ظهور آخرین ناجی اسلام نیز پیش گویی می‌شود. این در حالی است که اسلام در آن زمان هنوز بوجود نیامده بود.

واتیکان به شدت از کشف این کتاب ابراز نگرانی می‌کند و به دولت ترکیه پیشنهاد می‌دهد تا با کارشناسان کاتولیکی در “شورای کلیسای نیقیه روم” بنیشند و محتویات این کتاب را مورد بررسی قرار دهند.

گفته می‌شود که “شورای کلیسای نیقیه روم” اقدام به سانسور و حذف برخی از محتوای “کتاب انجیل” نموده است. یاد آور می شویم که انجیل بخشی از کتاب مقدس به شمار می آید. این حذفیات به احتمال فراوان شامل “انجیل برنابا” نیز بوده است.

منبع: ابنا





طبقه بندی: اعتقادات شیعه، اسلام، انبیاء،
[ شنبه 10 اسفند 1392 ] [ 07:17 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

این 3 پند از ابلیس رجیم را به کار ببندیم.

روزی ابلیس سر راه حضرت موسی علیه السلام آمد و گفت: می­خواهم هزار و سه پند به تو بدهم. حضرت موسی که او را شناخت، توجهی به او نکرد و فقط فرمود: آنچه تو می­دانی، من بیشتر می­دانم، پس نیازی به پندهای تو ندارم، ناگهان جبرئیل بر او نازل شد و عرض کرد: ای موسی! خداوند می­فرماید که هزار پند او فریب است، اما سه پندش را بشنو.

موسی رو به ابلیس کرد و فرمود: سه پند از هزار و سه پندت را می­شنوم.
ابلیس دهان لب به صحبت گشود و گفت:
اول، اینکه هر وقت تصمیم به انجام دادن کار نیکی گرفتی، در انجام آن عجله کن و گرنه تو را پشیمان می­کنم؛
دوم، اگر با زن نامحرمی تنها شدی، از من غافل نشو که تو را وادار به عمل منافی عفت می­کنم؛
سوم هم اینکه وقتی خشمگین شدی، جایت را عوض کن تا موجب فتنه نشوم.
ابلیس لعین ادامه داد: حالا که تو را پند دادم، بر تو حقی پیدا کردم، پس از خدا بخواه که مرا بیامرزد.

موسی خواسته­ی او را به درگاه خداوند عرضه داشت. خداوند در جواب موسی فرمود:«شرط آمرزش شیطان آن است که کنار قبر آدم برود و بر خاک او سجده کند

حضرت موسی شرط حضرت حق را به ابلیس منتقل کرد. ابلیس که مثل قبل در کبر و غرور خود غوطه­ور بود، گفت: ای موسی! وقتی که آدم زنده بود، به او سجده نکردم، اکنون چگونه بر خاک قبر او سجده کنم؟


منبع: قصه­ های قرآن، محمد محمدی اشتهاردی، ص۵۰ و۵۱، به نقل از همای سعادت، ص206



طبقه بندی: انبیاء،
دنبالک ها:حرفی برای گفتن،
[ پنجشنبه 3 بهمن 1392 ] [ 08:10 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

دستگیری یك فرد مدعی نبوت در مسجدالنبی
ماموران مسجد النبی یك نفر كه ادعای نبوت كرد را بازداشت كردند.
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی حج، پایگاه خبری «شرق» عربستان گزارش داد كه ماموران امنیتی در مسجد نبوی شریف یك جوان كه در محل مخصوص زنان در این مسجد رخنه كرده بود وادعای نبوت كرده است را بازداشت كردند.

این پایگاه افزو: فرد بازداشتی بیست سال دارد و با استفاده از الفاظ غیر عادی با صدای بلند اعلام می‌كرد من فرستاده خداوند هستم.

پایگاه شرق افزود: این فرد بلافاصله توسط ماموران مسجد النبی برای انجام تحقیقاتی در این خصوص تحویل مقامات قضایی شد.

بر اساس قوانین عربستان كسانیكه در انظارعمومی ادعای نبوت می‌كنند باید قانون حد وقصاص برای انان اجرا شود.




طبقه بندی: اماکن مذهبی، انبیاء،
[ جمعه 27 دی 1392 ] [ 06:23 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

ا از اخراج حضرت آدم (ع) از بهشت تا ازدواج پیامبر (ص) با زینب بنت جَحش ا
امروز اول ذی القعده و مصادف است با اخراج حضرت آدم (ع) از بهشت، آغاز میقات موسی بن عمران (ع) در کوه طور، ازدواج پیامبر (ص) با زینب بنت جَحش در سال پنجم هجری قمری و آغاز غزوه حدیبیه است.

 


به گزارش خبرگزاری شبستان، در نخستین روز از ماه ذی القعده چند مناسبت مهم به وقوع پیوسته است که عبارتند از:

اخراج حضرت آدم (ع) از بهشت
بنا به روایتی از امام جعفر صادق (ع)، در نخستین روز ماه ذی قعده، حضرت آدم (ع) از بهشت رانده شد و به أمر پروردگار متعال، به زمین هبوط کرد و چون در آن استقرار یافت، از کردار خویش و تبعات منفی آن بسیار ناراحت و اندوهگین شد و به مدت چهل شبانه روز در بالای تپه «صفا» در کنار خانه خدا، به سجده رفت و از فراق بهشت و دور شدن از جوار رحمت الهی، بسیار گریست. تا این که جبرئیل امین بر وی نازل شد و توبه کردن را به وی آموخت و او را به غسل و طهارت و احرام و تلبیه و سایر أعمال حج آموزش داد و آدم (ع) از روز نهم ذی حجه به أعمال حج پرداخت.
پیامبر گرامی اسلام فرمود: هنگامی که آدم در اطاعت از فرمان خداوند مرتکب خطا شد، خداوند را به حق ما (پنج نور مقدس) قسم داد تا توبه‌اش را بپذیرد و از خطایش درگذرد، و خداوند هم خواسته او را اجابت نمود، توبه‌اش را پذیرفت و گناهش را بخشید.
سپس فرمود: «ای آدم، بر تو بشارت باد که این‌ها از فرزندان تو هستند.» پس آدم، خدای عزوجل را سپاس گفت و به خاطر وجود ما، بر ملائکه مباهات نمود.
در روایت دیگری از ابن عباس آمده است: از پیغمبر پرسیدم کلماتى که آدم از پروردگار خود دریافت نمود و ببرکت آن کلمات خداوند توبه آدم را پذیرفت چه بود؟
فرمود: از خداوند درخواست کرد که بار الها بحقّ محمّد و على و فاطمة و حسن و حسین که توبه‏ ام را بپذیر؛ و خداوند توبه‏ اش را پذیرفت.
خداوند سبحان، در چند جا از آیات قرآن مجید، به مسئله هبوط حضرت آدم (ع) و توبه وی اشاره کرد، از جمله در سوره بقره، آیات 35 تا 38.

آغاز میقات موسی بن عمران (ع) در کوه طور
حضرت موسی (ع) پس از رهاندن بنی اسرائیل از استبداد فرعون مصر و تشکیل نظام توحیدی، جهت عبادت و دریافت کتاب مقدس تورات، به کوه طور رفت.
خداوند سبحان، وی را وعده داد که او به کوه طور رود و در آن جا چهل روز اقامت گزیند و به راز و نیاز با پروردگارش بپردازد و در همان جا، موفق به دریافت «الواح آسمانی» و یا کتاب مقدس تورات گردد.
حضرت موسی (ع) شادمان شد و برادرش هارون (ع) را جانشین خویش نمود و خود به سوی طور رهسپار شد و از اوّل ذی قعده تا دهم ذی حجه، به مدت چهل شب و روز، در آن جا به عبادت پرداخت.
قرآن کریم در چند آیه، به این داستان اشاره کرد، از جمله:
1- وَ اِذْ واعَدْنا مُوسی أربَعینَ لَیْلَهً ثُمَّ اتَّخَذْتُمْ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ و اَنْتُمْ ظالِمُونَ.
2- و واعَدْنا مُوسی ثَلثینَ لَیْلَهً و اَتْمَمْنها بِعَشْرٍ فَتَمَّ میقاتُ رَبِّهِ اَرْبَعینَ لَیْلَهً …
با این که حضرت موسی (ع) به هنگام رفتن به کوه طور، به برادرش هارون (ع) سفارش‌های لازم را نمود و او را به صلاح و سداد و اصلاح امت و مبارزه با فساد و فتنه فرا خواند، ولی پس از بازگشت وی به میان مردم، مشاهده کرد که تعداد زیادی از آنان، به جای پرستش خدای یگانه، گوساله زرین سامری را می‌پرستند و مجدداً به شرک و کفر روی آوردند.
این ماجرا را قرآن مجید در چند سوره، از جمله سوره بقره و سوره اعراف تشریح کرده است.


ازدواج پیامبر (ص) با زینب بنت جَحش در سال پنجم هجری قمری
زینب بنت جَحش بن رئاب، که مادرش امیمه دختر عبدالمطلب (ع) بود، پیش از ازدواج با رسول خدا (ص)، بنا به درخواست آن حضرت، با پسر خوانده اش زید بن حارثه ازدواج کرد و از او فرزندی به دنیا آورد، که نامش را اسامه گذاشتند. وی، در حدود یک سال و یا مقداری بیشتر در خانه زید بود، ولی پس از آن، میانشان اختلاف افتاد و تصمیم به جدایی گرفتند.
بدین جهت، زید بن حارثه به نزد رسول خدا (ص) رفت و از همسر خود در نزد آن حضرت، شکوه و گلایه کرد و از آن حضرت، اجازه خواست که همسرش را طلاق دهد. پیامبر (ص) وی را به خویشتن داری و تفاهم اخلاقی با همسرش دعوت نمود و به وی فرمود: إتّق الله و امسک علیک زوجک.
گفتنی است که زید بن حارثه، برده ای بود، که پیامبر (ص) در مکه معظمه وی را خریداری کرد و سپس در راه خدا آزاد نمود و آن گاه، وی را پسر خوانده خود کرد و در خانه خود نگه داشت. زید به مقدار ده سال از پیامبر (ص) کوچکتر بود.
پیامبر (ص) پس از مهاجرت به مدینه منوره، دختر عمه خود، زینب بنت جحش را به عقد خویش درآورد. پیش از اسلام، رسم جاهلیت بر این بود، که ازدواج با همسر پسرخوانده، همانند همسر پسر واقعی، بر انسان حرام بود و این رسم، پس از ظهور اسلام نیز تداوم داشت. در ماجرای اختلاف زید و همسرش زینب، این رسم جاهلیت، به امر پروردگار سبحان باطل و ازدواج با همسر پسرخوانده، مباح اعلام گردید.
به هر روی، علی رغم تلاش پیامبر (ص) و برخی از صحابه در ایجاد تفاهم میان زید و زینب، کارشان به جدایی و طلاق انجامید. زینب، ایام عده طلاق را سپری کرد و پس از آن به وی بشارت داده شد، که خداوند سبحان، وی را به عقد پیامبر (ص) درآورده است. در آن زمان، سی و پنج سال از عمرش گذشته بود و بنا به نقل علامه مجلسی، ازدواجشان مصادف بود با اوّل ذی قعده سال پنجم قمری در مدینه منوره.
زینب، از این ازدواج بسیار شادمان شد و به خانه آن حضرت، نقل مکان کرد. وی، در میان همسران پیامبر (ص) افتخار می‌کرد که او را خدا به ازدواج پیامبر (ص) درآورد و به آنان می‌گفت: زوّجکن أهلیکن و زوّجنی الله من فوق سبع سماوات؛ شما را خانواده تان به عقد پیامبر (ص) درآورده، ولی مرا خداوند متعال از بالای هفت آسمان به نکاح آن حضرت، مفتخر نموده است.
شایان ذکر است، که پس از رحلت پیامبر (ص)، از میان همسران آن حضرت، تنها زینب و سوده بنت زمعه، به احترام آن حضرت، از مدینه خارج نشده و حتی به مکه معظمه نرفتند. آیه‌های 37 و 38 سوره احزاب درباره ازدواج زینب با پیامبر (ص) نازل شد.


آغاز غزوه حدیبیه در سال ششم هجری قمری
پیامبر خدا (ص) در رویای صادق خویش دید که وارد بیت الله، در مکه معظمه شد و سر خود را تراشید و کلید در کعبه را گرفت و در عرفه، وقوف نمود.
پس از آن رویای صادق و شیرین، در حالی که مکه معظمه در استیلای قریش و کانون دشمنان اسلام بود، آن حضرت، تصمیم به عمره مفرده گرفت و به اصحاب خود و سایر مسلمانان اعلام نمود که بدون همراه داشتن ساز و برگ جنگی، آماده حرکت به سوی مکه معظمه، جهت انجام عمره باشند.
آن حضرت در نخستین روز ذی قعده سال ششم قمری از مدینه منوره خارج گردید و تعداد 600، یا 1400 و یا 1525 تن از مسمانان نیز با وی حرکت نمودند، که چهار تن از بانوان نیز در میان آنان دیده می‌شدند، که یکی از آنان امّ سلمه، همسر مکرمه رسول خدا (ص) بود.
آن حضرت جهت آشکار کردن قصد خویش مبنی بر این که این سفر، سفر زیارتی و تنها برای انجام عمره است، نه برای جنگ و جدال با دشمنان، از مدینه منوره، محرم شد و لباس احرام پوشید و تمام مسلمانان همراه وی نیز محرم شدند.
قریش در محذور سختی گرفتار شده بودند، از طرفی ورود مسلمانان را به مکه که دشمنان سر سخت‏ خود می‏دانستند و بزرگان و پهلوانان نامی آنها به دست ایشان کشته شده بودند برای خود بزرگترین ننگ و شکست می‏دانستند و حاضر نبودند به چنین خفت و خواری تن دهند و زبان شماتت عربها را به روی خود باز کنند، از سوی دیگر روی هیچ قانونی حق نداشتند از زایرین خانه خدا - هر کس که باشد - جلوگیری کنند و او را از انجام مراسم عمره یا حج ‏باز دارند، از این رو در کار خود سخت متحیر بودند.

از این سو خبر به مسلمانان رسید که عثمان را کشته ‏اند! و به دنبال این خبر هیجانی در مسلمانان پیدا شد و رسول خدا (ص) نیز که در زیر درختی نشسته بود فرمود: از اینجا برنخیزم تا تکلیف خود را با قریش معلوم سازم و به دنبال آن از مسلمانان برای ‏دفاع از اسلام بیعت گرفت و چون این بیعت در زیر درختی انجام شد به همین جهت آن را «بیعت ‏شجره‏» نیز گفته ‏اند.
گفتنی است، سوره مبارکه فتح (سوره 48) در بازگشت از غزوه حدیبیه بر رسول خدا (ص) نازل گردید و آن حضرت درباره نزول آن، فرمود: اُنزِلت علیَّ سورﺓ، هی أحبُّ إلیَّ ممّا طلعت علیه الشمس؛ سوره ای بر من نازل گردید، که برای من از هر چیزی که خورشید بر آن بتابد، دوست داشتنی‌تر و با ارزش‌تر است.
 





طبقه بندی: احادیث و روایات، پیامبر اکرم(ص)، انبیاء، ماه ذیقعده،
[ شنبه 16 شهریور 1392 ] [ 03:47 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شباهت غیبت حضت موسی(ع) با غیبت امام زمان(ع) و بررسی آن

 




 شباهت غیبت حضت موسی(ع)

                                                                                                                                                                                                                        با غیبت امام زمان(ع) و بررسی آن


 




برگرفته شده از فصل دوم کتاب انتظارات امام زمان (ع) از جوانان

 

 


ادامه مطلب



طبقه بندی: امام زمان(عج)، مهدویت، انتظارات امام زمان(عج) از جوانان، انبیاء،
[ یکشنبه 3 شهریور 1392 ] [ 04:31 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شباهت غیبت حضرت یوسف(ع) با غیبت امام زمان(ع)


m



 


شباهت غیبت حضرت یوسف(ع)


با غیبت امام زمان(ع)

 

 

                                        

                                                                


 

 برگرفته شده از فصل اول کتاب انتظارات امام زمان(عج)از جوانان


ادامه مطلب



طبقه بندی: انبیاء، امام زمان(عج)، مهدویت، انتظارات امام زمان(عج) از جوانان،
[ جمعه 1 شهریور 1392 ] [ 03:40 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

جمله حکیمانه مورچه به حضرت سلیمان


حضرت سلیمان

اینکه گویند که بر آب نهاد است جهان

مشنو ای خواجه! که بنیاد جهان بر باد است .

 

محتواى سوره نمل

محتواى سوره نمل از نظر كلى همان محتواى سوره‏هاى مكى است، از نظر اعتقادى بیشتر روى مبدا و معاد تكیه مى‏كند.

و از نظر مسائل عملى و اخلاقى، بخش قابل ملاحظه‏اى از سرگذشت پنج پیامبر بزرگ الهى، و مبارزات آنها با اقوام منحرف بحث مى‏كند، تا هم دلدارى و تسلّى خاطر براى مۆمنانى باشد كه مخصوصاً در آن روز در مكه در اقلیت شدید قرار داشتند، و هم هشدارى باشد براى مشركان لجوج و بیدادگر.

یكى از امتیازات این سوره بیان بخش مهمى از داستان «سلیمان» و «ملكه سبا و چگونگى ایمان آوردن او به توحید، و سخن گفتن پرندگانى، همچون هدهد، و حشراتى همچون مورچه، با سلیمان است.

این سوره به خاطر همین معنى، سوره «نمل» (مورچه) نامیده شده، و عجب این كه در بعضى از روایات به نام سوره سلیمان آمده است.

ضمناً این سوره از علم بى‏پایان پروردگار، و نظارت او بر همه چیز در عالم هستى، و حاكمیت او در میان بندگان سخن مى‏گوید.

این سوره با «بشارت» شروع مى‏شود و با «تهدید» پایان مى‏یابد، بشارتى كه قرآن براى مۆمنان آورده، و تهدید به این كه خداوند از اعمال شما بندگان غافل نیست.(برگزیده تفسیر نمونه، ج‏3، ص: 408)

در این سوره "بسم اللّه الرحمن الرحیم‌" دو بار آمده است‌:

1. آغاز سوره             

2. در نامه سلیمان به ملكه سبا: "

إِنَّهُ مِن سُلَیْمَانَ وَإِنَّهُ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ * أَلَّا تَعْلُوا عَلَیَّ وَأْتُونِی مُسْلِمِینَ (نمل‌،30 و 31) این نامه از سوی سلیمان است و مضمون آن این است كه‌: این نامه به نام خداوند بخشنده مهربان است و توصیه من به شما این است‌. برتری‌جویی در برابر من نكنید و به سوی من آیید و تسلیم حق شوید."

 



ادامه مطلب



طبقه بندی: انبیاء، قرآن کریم،
[ چهارشنبه 5 تیر 1392 ] [ 12:17 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

.: تعداد کل صفحات 2 :. [ 1 ] [ 2 ]