تبلیغات
منتظران حضرت - مطالب مهر 1391

منتظران حضرت

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

اعمال ماه ذی الحجه

اعمال ماه ذی الحجه

ماه ذی الحجه از ماه های مقدس و شریف در نزد مسلمانان است. وقتی این ماه فرا می رسید مسلمانان اهتمام ویژه ای به عبادت داشتند به خصوص در دهه اول ماه ذی الحجه که در احادیث پیامبر(ص) بر فضیلت آن تاکید شده است. چنان که رسول ا... در حدیثی می فرمایند: «عمل خیر و عبادت در هیچ ایامی در نزد حق تعالی محبوب تر از دهه اول ذی الحجه نیست.»

مرحوم شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان اعمال مشترکی را برای این دهه ذکر کرده  اند که از جمله آن ها می توان به روزه گرفتن در ۹ روز اول دهه اشاره کرد روزه ای که ثواب روزه تمام عمر را دارد، یکی دیگر از اعمال این دهه خواندن دو رکعت نماز در فاصله نمازهای مغرب و عشاء است که شرایط خواندن آن در مفاتیح الجنان آمده و ذکر شده کسی که این نماز را به جای آورد در ثواب حج حاجیان بیت ا... الحرام شریک می شود.

هم چنین دعایی از امام صادق (ع) در مفاتیح آمده که از روز اول ماه ذی الحجه تا عصر روز عرفه پس از نماز صبح خوانده می شود.علاوه بر آن در روزهای این دهه می توان ۵ دعایی را خواند که جبرئیل آن ها را از جانب خداوند به حضرت عیسی هدیه کرده است. علاقمندان می توانند این دعاها را در اعمال دهه اول ذی الحجه در مفاتیح الجنان بیابند.

لازم به ذکر است که برای هر یک از روزهای دهه اول ماه ذی الحجه، اعمال خاصی در مفاتیح الجنان ذکر شده است. بر این اساس برای روز اول اعمالی ذکر شده که روزه یکی از آن هاست که ثواب ۸۰ ماه برای آن بر شمرده شده، دوم خواندن نماز حضرت فاطمه (س) در روز اول ماه ذی الحجه است و هم چنین خواندن دو رکعت نماز نیم ساعت قبل از غروب خورشید. گفته شده که روز اول ذی الحجه روز میلاد حضرت ابراهیم (ع) پیامبر بت شکن و ازدواج حضرت فاطمه(س) با حضرت علی(ع) است.





طبقه بندی: ماه ذیحجه،
[ چهارشنبه 26 مهر 1391 ] [ 12:10 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

زندگی نامه امام محمد تقی(ع)

حضرت امام محمد تقی جوادالأئمه (ع )
امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع ) در سال 195هجری در مدینه ولادت یافت . نام نامی اش محمد معروف به جواد و تقی است . القاب دیگری مانند : رضی و متقی نیز داشته ، ولی تقی از همه معروفتر می باشد . مادر گرامی اش سبیکه یا خیزران است که این دو نام در تاریخ زندگی آن حضرت ثبت است . امام محمد تقی (ع ) هنگام وفات پدر 8 ساله بود . پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام در اواخر ماه صفر سال 203ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع ) انتقال یافت . مأمون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای  بنی عباس از پیشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و گسترش فضایل آنها در بین مردم هراس داشت ، سعی  کرد ابن الرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد . " از اینجا بود که مأمون نخستین کاری که کرد ، دختر خویش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع ) درآورد ، تا مراقبی  دایمی و از درون خانه ، بر امام گمارده باشد . رنجهای دایمی که امام جواد (ع ) از ناحیه این مأمور خانگی  برده است ، در تاریخ معروف است " .

از روشهایی که مأمون در مورد حضرت رضا (ع ) به کار می بست ، تشکیل مجالس بحث و مناظره بود . مأمون و بعد معتصم عباسی می خواستند از این راه - به گمان باطل خود - امام (ع ) را در تنگنا قرار دهند . در مورد فرزندش حضرت جواد (ع ) نیز چنین روشی را به کار بستند . به خصوص که در آغاز امامت هنوز سنی از عمر امام جواد (ع ) نگذشته بود . مأمون نمی دانست که مقام ولایت و امامت که موهبتی است الهی ، بستگی به کمی  و زیادی سالهای عمر ندارد . باری ، حضرت جواد (ع ) با عمر کوتاه خود که همچون نوگل بهاران زودگذر بود ، و در دوره ای که فرقه های مختلف اسلامی و غیر اسلامی  در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران ، زندگی می کردند و علوم و فنون سایر ملتها پیشرفت نموده و کتابهای زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود ، با کمی سن وارد بحثهای علمی گردید و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود ، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری  پاسخ گفت . برای نمونه ، یکی از مناظره های  ( = احتجاجات ) حضرت امام محمد تقی (ع ) را در زیر نقل می کنیم : " عیاشی در تفسیر خود از ذرقان که همنشین و دوست احمد بن ابی دؤاد بود ، نقل می کند که ذرقان گفت : روزی دوستش ( ابن ابی دؤاد ) از دربار معتصم عباسی  برگشت و بسیار گرفته و پریشان حال به نظر رسید . گفتم : چه شده است که امروز این چنین ناراحتی ؟ گفت : در حضور خلیفه و ابوجعفر فرزند علی بن موسی الرضا جریانی پیش آمد که مایه شرمساری و خواری ما گردید . گفتم : چگونه ؟ گفت : سارقی را به حضور خلیفه آورده بودند که سرقتش آشکار و دزد اقرار به دزدی کرده بود . خلیفه طریقه اجرای حد و قصاص را پرسید . عده ای از فقها حاضر بودند ، خلیفه دستور داد بقیه فقیهان را نیز حاضر کردند ، و محمد بن علی الرضا را هم خواست . خلیفه از ما پرسید : حد اسلامی چگونه باید جاری شود ؟ من گفتم : از مچ دست باید قطع گردد . خلیفه گفت : به چه دلیل ؟ گفتم : به دلیل آنکه دست شامل انگشتان و کف دست تا مچ دست است ، و در قرآن کریم در آیه تیمم آمده است : فامسحوا بوجوهکم و ایدیکم . بسیاری از فقیهان حاضر در جلسه گفته مرا تصدیق کردند . یک دسته از علماء گفتند : باید دست را از مرفق برید . خلیفه پرسید : به چه دلیل ؟ گفتند : به دلیل آیه وضو که در قرآن کریم آمده است : ... و ایدیکم الی  المرافق . و این آیه نشان می دهد که دست دزد را باید از مرفق برید . دسته دیگر گفتند : دست را از شانه باید برید چون دست شامل تمام این اجزاء می


ادامه مطلب

[ دوشنبه 24 مهر 1391 ] [ 08:59 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

امام جواد(ع) و پنج سفارش مهم
 
کد خبر: ۲۷۸۹۸۱
تاریخ انتشار: ۲۴ مهر ۱۳۹۱ - ۱۷:۳۶
در سالروز شهادت حضرت جوادالائمه امام محمدتقی(ع) سزاوار است یکی از سفارشات ایشان که دربرگیرنده نکات بسیار ارزشمند است را مرور کنیم، آن حضرت فرمودند: "اگر مورد ستم واقع شدی ستم مکن، اگر به تو خیانت کردند خیانت مکن، اگر تکذیبت کردند خشمگین مشو، اگر مدحت کنند شاد مشو، و اگر نکوهشت کنند، بی تابی مکن.

به گزارش ایسنا، 29 ذی‌القعده مصادف با سالروز شهادت حضرت امام محمد تقی جوادالأئمه (ع ) است، امام جواد (ع) در این روز در سال 220 ه به زهر معتصم به شهادت رسیدند، هنگام شهادت از سن مبارکشان 25 سال و سه ماه و 12 روز گذشته بود. در شهادت آن حضرت 5 ذی‌القعده، 11ذی‌القعده، 5 ذی‌الحجه سال 219 ه، 6 ذی‌الحجه، آخر ذی‌الحجه هم گفته شده است.

نگاهی به ولادت و زندگانی
امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع) در سال 195هجری در مدینه ولادت یافت. نام مبارکشان" محمد" معروف به "جواد" و "تقی" است. القاب دیگری مانند: " رضی" و "متقی" نیز داشته، ولی "تقی" از همه معروفتر است. مادر گرامی‌اش سبیکه یا خیزران است که این دو نام در تاریخ زندگی آن حضرت ثبت شده است. امام محمد تقی (ع ) هنگام وفات پدر 8 ساله بود. پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام در اواخر ماه صفر سال 203 ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع) انتقال یافت. مأمون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای بنی عباس از پیشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و گسترش فضایل آنها در بین مردم هراس داشت، سعی کرد ابن الرضا را تحت مراقبت خاص خویش قرار دهد. " از اینجا بود که مأمون نخستین کاری که کرد، دختر خویش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع) درآورد، تا مراقبی دایمی و از درون خانه، بر امام گمارده باشد. رنج‌های دایمی که امام جواد (ع) از ناحیه این مأمور خانگی برده است، در تاریخ معروف است ".

حضرت جواد (ع ) در دوره‌ای که فرقه‌های مختلف اسلامی و غیر اسلامی در میدان رشد و نمو یافته بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی می‌کردند و علوم و فنون سایر ملت‌ها پیشرفت نموده و کتاب‌های زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود، با کمی سن وارد بحث‌های علمی گردید و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.

مکتب علمی و شاگردان امام جواد (ع)
یکی از ابعاد بزرگ زندگی ائمه ما، بعد فرهنگی آن‌ها است. این پیشوایان بزرگ هرکدام در عصر خود فعالیت فرهنگی داشته در مکتب خویش شاگردانی تربیت می‏‌کردند و علوم و دانش‌های خود را توسط آنان در جامعه منتشر می‏‌کردند، اما شرائط اجتماعی و سیاسی زمان آنان یکسان نبوده است، مثلا در زمان امام باقرعلیه السلام و امام صادق علیه السلام شرائط اجتماعی مساعد بود و به همین جهت دیدیم که تعداد شاگردان و راویان حضرت صادق علیه السلام بالغ بر چهار هزار نفر می‏‌شد، ولی از دوره امام جواد تا امام عسکری علیه السلام به دلیل فشارهای سیاسی و کنترل شدید فعالیت آنان از طرف دربار خلافت، شعاع فعالیت آنان بسیار محدود بود و از این‏ نظر تعداد راویان و پرورش یافتگان مکتب آنان نسبت ‏به زمان حضرت صادق علیه السلام کاهش بسیار چشمگیری را نشان می‏‌دهد.

بنابراین اگر می‏‌خوانیم که تعداد راویان و اصحاب حضرت جواد علیه السلام قریب 110 نفر بوده‏‌اند و جمعا 250 حدیث از آن حضرت نقل شده، نباید تعجب کنیم، زیرا از یک سو، آن حضرت شدیدا تحت مراقبت و کنترل سیاسی بود و از طرف دیگر، زود به شهادت رسید و به اتفاق نظر دانشمندان بیش از 25 سال عمر نکرد!

درعین حال، باید توجه داشت که در میان همین تعداد محدود اصحاب و راویان آن حضرت، چهره‏‌های درخشان و شخصیت‌های برجسته‏‌ای مانند: علی بن مهزیار، احمد بن محمد بن ابی نصر بزنطی، زکریا بن آدم، محمد بن اسماعیل بن بزیع، حسین بن سعید اهوازی، احمد بن محمد بن خالد برقی بودند که هر کدام در صحنه علمی و فقهی وزنه خاصی به شمار می‏‌رفتند، و برخی دارای تالیفات متعدد بودند.

از طرف دیگر، روایان احادیث امام جوادعلیه السلام تنها در محدثان شیعه خلاصه نمی‏‌شوند، بلکه محدثان و دانشمندان اهل تسنن نیز معارف و حقایقی از اسلام را از آن حضرت نقل کرده‏‌اند. به عنوان نمونه «خطیب بغدادی‏» احادیثی با سند خود از آن حضرت نقل کرده است. هم چنین حافظ «عبد العزیز بن اخضر جنابذی‏» در کتاب «معالم العترة الطاهرة‏» و مؤلفانی نیز مانند: ابوبکر احمد بن ثابت، ابواسحاق ثعلبی، و محمد بن مندة بن مهربذ در کتب تاریخ و تفسیر خویش روایاتی از آن حضرت نقل کرده‏‌اند.

نحوه شهادت حضرت
درباره آمد و شد امام در مدینه و احترام مردم نسبت به آن حضرت، اطلاعات مختصری در پاره‌ای از روایات آمده است.

فراخوانی آن حضرت به بغداد، در سال 220، توسط معتصم عباسی، آن هم درست در همان اولین سال حکومت خود، نمی‌توانست بی ارتباط با جنبه‌های سیاسی قضیه باشد. به ویژه که درست همان سال که حضرت جواد علیه السلام به بغداد آمد، رحلت کرد؛ این در حالی بود که تنها 25 سال از عمر شریفش می‌گذشت. عناد عباسیان با آل علی علیه السلام به ویژه با امام شیعیان که در آن زمان جمعیت متنابهی تابعیت مستقل آنها را پذیرفته بودند، شاهدی است بر توطئه حکومت در شهادت امام جواد علیه السلام. همچنین خواستن آن حضرت به بغداد و درگذشت وی در همان سال در بغداد، همگی شواهد غیرقابل انکاری بر شهادت آن بزرگوار به دست عوامل عباسی می‌باشد.

مرحوم شیخ مفید، با اشاره به روایتی درباره مسمومیت و شهادت امام جواد علیه السلام، رحلت آن حضرت را مشکوک دانسته است. بنا به روایت مستوفی، عقیده شیعه بر این است که معتصم آن حضرت را مسموم نموده است.

پاره‌ای از منابع اهل تسنن، اشاره بر این دارند که امام جواد علیه السلام به میل خود و برای دیداری از معتصم عازم بغداد شده است. در حالی که منابع دیگر، حاکی از آنند که معتصم به ابن زیاد مأموریت داد تا کسی را برای آوردن امام به بغداد بفرستد. ابن صبّاغ نیز با عبارت" اِشخاص المعتصم له من المدینة" این مطلب را تأیید کرده است.

مسعودی روایتی نقل کرده که بنا بر آن، شهادت آن حضرت به دست ام فضل، در زمانی رخ داده که امام از مدینه به بغداد نزد معتصم آمده بود. ام فضل پس از شهادت امام، به پاس این عمل خود به حرم خلیفه پیوست. این نکته را نباید از نظر دور داشت که ام فضل در زندگی مشترک خود با امام جواد علیه السلام از دو جهت ناکام مانده بود: نخست آن که از آن حضرت دارای فرزندی نشد. دوم آن که امام نیز چندان توجهی به وی نداشت.

ام فضل یک بار (گویا از مدینه) نامه‌ای نگاشت و از امام نزد مأمون شکایت کرد و از این که امام چند کنیز دارد گله نمود، ولی مأمون در جواب او نوشت: ما تو را به عقد ابوجعفر در نیاوردیم که حلالی را بر او حرام کنیم، دیگر از این شکایت‌ها نکن. به هر حال، ام فضل پس از مرگ پدر، امام را در بغداد مسموم کرد و راه یافتن او به حرم خلیفه و برخورداری از مواهب موجود در آن، نشانی از آن است که این عمل به دستور معتصم انجام شده است. و بالاخره امام جواد علیه السلام به شهادت رسید و حرم مطهر ایشان در کاظمین عراق قرار دارد که ملجا و پناهگاه عاشقان ایشان است.

منابع:

بحارالانوار، دار احیاء الترا العربی، ج 75، ص (167)

تاریخ بغداد، بیروت، دارالکتاب العربی، ج3، صص54 و55.

الارشاد، ص 323.

مروج الذهب، ج3، ص 464.




طبقه بندی: امام جواد(ع)،
[ دوشنبه 24 مهر 1391 ] [ 08:55 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

تصاویر شهادت امام محمد تقی(ع)
[ دوشنبه 24 مهر 1391 ] [ 07:02 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

مشخصات معصوم یازدهم: امام نهم، حضرت جواد (ع)

مشخصات معصوم یازدهم: امام نهم، حضرت جواد (ع)

 نام: محمد  
 لقب معروف: جواد، تقی.
 پدر و مادر: حضرت رضا(ع) و خیزران.

 وقت و محل تولد: نهم یا پانزدهم رمضان سال 195، یا 10 رجب سال 195 در مدینه.

 وقت و محل شهادت: آخر ذیغعده سال 220(یا 225) هجری قمری در سن 25 سالگی بر اثر زهری که به دستور معتصم عباسی، توسط ام الفضل، همسر آن حضرت(دختر مأمون) به او رسید، در بغداد به شهادت رسید.

 مرقد: شهر کاظمین نزدیک بغداد.

 دوران زندگی: در دو بخش:

1- دوران قبل از امامت، 7 سال.

2- دوران امامت، 17 سال، که مصادف بود با حکومت دو طاغوت مرموز، مأمون و معتصم(هفتمین و هشتمین خلیفه عباسی)

سخنان گهربار حضرت امام محمد تقی علیه السلام

 لَیسَ حُسنُ الجوارِ كَفَّ الأذى‏ ولكِن حُسنُ الجَوارِ الصَّبرُ عَلَى الأذى‏؛
خوشْ‏ همسایگى تنها خوددارى از آزار دادن همسایه‏ نیست ،

بلكه شكیبایى بر آزار دیدن از همسایه‏ است.
تحف ‏العقول ،ص 409

 مَن زارَها عارِفاً بِحَقِّها فَلَهُ الْجَنَّةُ؛
هر كس او
(یعنی حضرت معصومه (س) ) رابا شناخت زیارت كند بهشت پاداش او خواهد بود.
بحارالأنوار ، ج 102، ص 266

 تَأخیرُ التَّوبَةِ اغْترارٌ؛
به تأخیر انداختن توبه ، فریبْ‏خوردگى است.
الإرشاد ، ج 2، ص 205

 الثِّقَةُ بِاللَّهِ ثَمَنٌ لِكُلِّ غالٍ و سُلَّمٌ إلى كُلِّ عالٍ ؛
اعتماد به خدا بهاى هر چیز گران بها است ، و نردبانى به سوى هر بلندایى .
بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 364

 قَد عاداكَ مَن سَتَرَعَنكَ الرُّشدَ اتِّباعاً لِما تَهواهُ ؛
آن كه براى پیروى از هوس تو ، راه پیشرفت را از تو پنهان كند ، با تو دشمنى كرده است .
بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 364

إعلَم أنَّكَ لَن تَخلُوَ مِن عَینِ اللَّهِ فَانظُر كَیفَ تَكونُ؛
بدان كه از دیده خدا پنهان نیستى . پس بنگر كه چگونه ‏اى.
تحف العقول ، ص 454





طبقه بندی: امام جواد(ع)،
[ دوشنبه 24 مهر 1391 ] [ 11:35 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

نظر رهبر انقلاب درباره حضور بدحجابها در مراسم استقبال
 
کد خبر: ۲۷۸۳۱۲
تاریخ انتشار: ۲۲ مهر ۱۳۹۱ - ۰۸:۵۴
رهبر معظم انقلاب در جریان سفر خود به استان خراسان شمالی در باره حجاب برخی استقبال کنندگان اظهارنظر کردند.

به گزارش رجانیوز ایشان خطاب به مسئولان فرمودند:  «خودتان را مجهز کنید، مسلح به سلاح معرفت و استدلال کنید، بعد به این کانونهاى فرهنگى - هنرى بروید و پذیراى جوانها باشید. با روى خوش هم پذیرا باشید؛ با سماحت، با مدارا. فرمود: «و سنّة من نبیّه»، که ظاهراً عبارت است از «مداراة النّاس»؛ مدارا کنید. ممکن است ظاهر زننده‌اى داشته باشد؛ داشته باشد. بعضى از همینهائى که در استقبالِ امروز بودند و شما - هم جناب آقاى مهمان‌نواز(استاندار )، هم بقیه‌ى آقایان - الان در این تریبون از آنها تعریف کردید، خانمهائى بودند که در عرف معمولى به آنها میگویند «خانم بدحجاب»؛ اشک هم از چشمش دارد میریزد. حالا چه کار کنیم؟ ردش کنید؟ مصلحت است؟ حق است؟ نه، دل، متعلق به این جبهه است؛ جان، دلباخته‌ى به این اهداف و آرمانهاست. او یک نقصى دارد. مگر من نقص ندارم؟ نقص او ظاهر است، نقصهاى این حقیر باطن است؛ نمى‌بینند. «گفتا شیخا هر آنچه گوئى هستم / آیا تو چنان که مینمائى هستى؟».  ما هم یک نقص داریم، او هم یک نقص دارد. با این نگاه و با این روحیه برخورد کنید. البته انسان نهى از منکر هم میکند؛ نهى از منکر با زبان خوش، نه با ایجاد نفرت. بنابراین با قشر دانشجو ارتباط پیدا کنید.»




طبقه بندی: امام خامنه ای،
[ دوشنبه 24 مهر 1391 ] [ 11:06 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

نشانه های ظهور(۱۰) / نشانه های آمده ! ( نشانه های محقق شده )

اگر چند صد سال پیش، نوسترآداموس توانست یکی درمیان برخی از وقایع آینده را پیش بینی کند (اگر بتوانیم اسمش را بگذاریم پیش بینی!)، هزار سال پیش، پیشوایان ما، همه ی وقایع آینده را، جزء به جزء و دقیق پیش بینی کردند و حتی گفتند که کدام واقعه حتمی است و کدام واقعه غیر حتمی. در این میان، حرفهای نوسترآداموس نیاز به رمز گشایی ویژه ای دارد اما سخنان رهبران ما ابهام ندارد! بگذریم!

گفتیم که برخی از وقایع غیرحتمی به وقوع پیوسته اند و این، شاید از الطاف الهی بود برای آنکه ما انسانهای باقی مانده در آخرالزمان، به گفته های پیشوایان خودمان ایمان بیاوریم و بدانیم حرف راست را باید از زبان چه کسی شنید!

در میان مسائل سیاسی، چند تا از آنها مورد توافق همه است که وقوعش در ضمن احادیث پیش بینی شده و امروز اتفاق افتاده است:

۱٫انحراف و فساد بنی عباس:

زمانی که هنوز بنی امیه هم بر سر کار حکومت نیامده بود، پیامبر اکرم (ص) به عباس عمویش هشدار داد که فرزندان آن عمو، چه بلایی بر سر فرزندان برادر زاده می آورند. (۱)

بعد از آن هم امام باقر (ع) ۱۸ سال پیش از فروپاشی بنی امیه، اختلافات بنی عباس را پیش بینی کردند و سقوط آنها را حتمی دانستند. (۲)

۲٫اختلاف اهل مشرق و مغرب:

اگر فرض کنیم، که انسان سیاسی فعالی نیستید و اخبار تلویزیون را نمی بینید، روزنامه نمی خوانید، در سایتها هم حوصله ی خواندن خبرهای سیاسی و روز جهان را ندارید حتماً به گوشتان خورده است که چه اختلافات عمیقی بین مشرق زمینیان و غربی ها وجود دارد!

این اختلاف را می توان در ضدیت اسلام و غرب، و یا حتی روسیه و امریکا نیز دید.

این اختلاف، در بیان ائمه پیش بینی شده بود. حتی آنها گفته بودند که بین کسانی که «هم قبله» اند نیز اختلافات بسیار می افتد. (۳)

نظر
یادت نره همسنگر
عزیز


ادامه مطلب



طبقه بندی: امام زمان(عج)،
[ جمعه 21 مهر 1391 ] [ 11:10 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

برخی اثار صلوات ( اداب فرستادن صلوات و انواع صلوات)

- نخست به ابراهیم صلوات بفرستید!  
شب بود، جمعى از اصحاب در محضر رسول خدا – صلى الله علیه و آله – نشسته بودند و از بیانات آن بزرگوار بهره مند مى شدند، آن بزرگوار در آن شب این جریان را بیان کرد و فرمودند:
آن شب که من را به سوى آسمان ها به معراج بردند یعنى در شب ۱۷ یا ۲۱ ماه رمضان سال ۱۰ یا ۱۲ بعثت هنگامى که به آسمان سوم رسیدم ، منبرى براى من نصب نمودند، من بر عرشه منبر قرار گرفتم و ابراهیم خلیل – علیه السلام – در پله پایین عرش منبر قرار گرفته بودند و سایر پیامبران در پله هاى پایین ترى قرار داشتند. در این هنگام على – علیه السلام – ظاهر شد که بر شترى از نور، سوار بود و صورتش مانند شب چهارده مى درخشید، و جمعى چون ستارگان تابان در اطراف او بودند، در این وقت ، ابراهیم – علیه السلام – به من گفت :
این (اشاره به على (ع ) کدام پیامبر بزرگ و یا فرشته بلند مقام است ؟
گفتم : او نه پیامبر است و نه فرشته ؛ بلکه برادرم و پسر عمویم و دامادم و وارث علمم على بن ابى طالب است .
پرسید: این گروهى که در اطراف او هستند، کیانند؟
گفتم : این گروه ، شیعیان على بن ابى طالب هستند.
ابراهیم – علیه السلام – علاقه مند شد که جزء شیعیان على – علیه السلام – باشد به خدا عرض کرد: پروردگارا!من را از شیعیان على بن ابى طالب – علیه السلام – قرار بده .
در این هنگام جبرییل نازل شد و آیه ۸۱ سوره صافات را خواند و ان من شیعته لاءبراهیم .؛ و از شیعیان او در اصول اعتقادات ابراهیم است .
پیامبر – صلى الله علیه و آله – به اصحاب فرمود: هر گاه بر پیامبر پیشین صلوات فرستادید، نخست به من صلوات بفرستید، سپس به آنها، جز در مورد ابراهیم خلیل – علیه السلام – که هر گاه خواستید به من صلوات بفرستید، نخست به ابراهیم خلیل – علیه السلام – صلوات بفرستید.
پرسیدند: چرا؟
فرمودند: به همین دلیل که بیان کردم ، او آرزو کرد تا از شیعیان على بن ابى طالب باشد.
۱۴۹ – صلوات جامع  
عمار ساباطى گوید:
من نزد امام صادق – علیه السلام – بودم ، مردى گفت : اللهم صل على محمد و اهل بیت محمد امام – علیه السلام – به او فرمود: اى مرد! دایره را بر ما تنگ ساختى . آیا نمى دانى که اهل بیت همان پنج تن اصحاب کساء هستند و بس ؟
مرد پرسید: چگونه بگوییم ؟
فرمود: بگو: اللهم صل على محمد و آل محمد تا این که ما و شیعیان ما نیز داخل باشیم .
۱۵۰ – صلوات ناقص  

نظر
یادت نره همسنگر
عزیز


ادامه مطلب



طبقه بندی: پیامبر اکرم(ص)،
[ جمعه 21 مهر 1391 ] [ 11:03 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

چهارروزی كه درفضیلت همتا ندارند/ رابطه اُمّی خواندن پیامبر(ص) با دحوالارض

شب و روزی که نباید از دست داد
چهارروزی که درفضیلت همتا ندارند/ رابطه اُمّی خواندن پیامبر(ص) با دحوالارض

روز بیست و پنجم ذی‌القعده روز دحوالارض است و یکى از آن چهار روزی است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است. میرداماد در رساله أربعة أیّام، اعمالی را که در تعظیم و تکریم «ایام اربعه» در روایات آمده است، جمع آوری کرده است. وی در فصل اول، در بیان ایام اربعه می نویسد: بباید دانستن که در هر سال، چهار روز عظیم القدر جلیل المنزله است که نزد اللّه تعالی، اعزّ و اکرم ایّام سال، آن چهار روز است و آن روزها را در اصطلاح شرع شریف، ایّام اربعه می گویند….

یکی از ایام اربعه، یوم دحو الأرض است و آن روز بیست و پنجم ماه ذی القعدة الحرام است. دوم، یوم الغدیر است و آن هشتدهم ماه ذی الحجة الحرام است…. سوم، یوم المولود است که روز ولادت کریم شریف خاتم الانبیاء و سیّد المرسلین ـ صلوات اللّه علیه و آله الفائزین ـ بوده و آن روز هفدهم ماه ربیع الاول است. چهارم، یوم المبعث است که اول بعثت خاتم الانبیاء… در این روز بوده است و به جنّ و انس از برای اکمال دین و اتمام شریعت مبعوث شده است و آن روز بیست و هفتم ماه رجب المرجب است. این چهار روز در فضل و منزلت، پنجم ندارد.

 دحوالارض یعنی گسترش یافتن زمین، در شب این روز نیز بر اساس روایتی از امام هشتم علیه السلام حضرت ابراهیم و حضرت عیسی علیهما السلام به دنیا آمده اند. همچنین این روز به عنوان روز قیام امام زمان مهدی موعود (عج) نیز معرفی شده است.


ادامه مطلب



طبقه بندی: پیامبر اکرم(ص)،
[ جمعه 21 مهر 1391 ] [ 10:50 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شستشوی مغزی!

و سلام نام خداست...

السلام علیک یا صاحب الزمان!

مولای من؛
در عصری زندگی می‌کنیم که دشمن کافر، با تمام قوا، سعی داره اسلام و دین رو نابود کنه...

هدف شلیک گلوله ‌های نامرئی ‌شم، مغزهای ما مردم....

مردمی که اطلاعات کافی ندارن و فریب گفته ‌ها و دیده‌ هاشون رو می‌خورن...

آخه متأسفانه دشمنای ما، دارن هرکسی رو به زبون خودش فریب میدن.......

یکی که فقط اسم مسلمونی، تو شناسنامش ثبت شده و از باطن دین خبر نداره، با اولین شبهه ی ساده، جذب دشمن میشه و از حقیقت کناره می‌گیره...!

اون یکی که مسلمونه و ادعای مسلمونی هم داره، با نشستن سر ماهواره‌ های دشمن، شستشوی مغزی می‌ شه و ناخود آگاه به کِرم داخل سیب تبدیل می‌ شه...!

اون یکی که اسیر شهوت‌ ها و هوس ‌هاشه، با کانال‌های دیگه ی ماهواره‌، از خود بی ‌خود میشه و جذب دشمن...!

خلاصه هر کس به نوعی.......

وای چقدر تبلیغات گسترده است.....

برای هر قشری، برای هر تیپ خاصی، برنامه‌ های خاص‌تر...!

هرکسی رو به زبون خودش گول می ‌زنن...

حقا که شیطان داره شبانه‌ روزی، تخم‌های خودش رو در جاهای مختلف دنیا می‌ کاره و اکثر ما مسلمون‌ها هم بی‌خبر و غافل از همه ‌جا، سرمون به زندگی و کار و حساب ‌کتاب خودمون گرمه.....

به راستی که حق فرمودن: در آخرالزمان ممکنه صبح با ایمان از خونه خارج بشیم و شب بی‌ ایمان به خونه برگردیم و صبح با ایمان باشیم و در فاصله ی شب تا صبح، بی‌ ایمان........

خدایا، تو رو به حق این ایام فاطمیه...
تو رو به حق قطره‌های خون شهدا که در نزد تو عزیزترین قطره‌هاست...
تو رو به حق پیامبر عظیم‌الشأن خودت و خاندان مطهرش (صلوات ‌الله‌ علیهم‌ اجمعین)...
صاحب و امام ما رو بهمون برگردون..... که دیگه به هیچ چیزی امیدی نداریم.....

خدایا، هوشیارمون کن و مواظب‌ مون باش، تا مبادا دین ‌مون رو در این وانفسای زمانه، از دست بدیم.......

آمین یا رب العالمین

یا حجت بن الحسن ادرکنی

عمـــــرم تمـام گشت ز هجـــــران روى تـو

ترســــم شـــها بــه خــاک بـــرم آرزوى تــو

آنگه كه روى مــــاه تو از دیــده شد نهـــان

عشــاق را همیشه بود، دیـــده سـوى تـو

دامـن پر از ستاره كنم شب ز اشک چشم

چــون بنگـــرم به مــــاه و كنم یــاد روى تو

گــردش به بــــاغ بهــــر تماشـاى گـــل بود

گــــل‌هاى بــــاغ را نبـــود رنـــگ و بوى تـو

تا كى ز هجــر روى تو سوزیم همچو شمع

شب‌ها به یــــاد روى تــو و گفتـگـــوى تــو

رحــمى به حــال شاهـــد از پا فتـاده كــن

تا كـــى به هر دیـــار كند جستجـــوى تــو

التماس دعا

اللهم عجل لولیک الفرج

منبع قلم دانش آموز





طبقه بندی: مهدویت،
[ جمعه 21 مهر 1391 ] [ 09:41 ب.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

.: تعداد کل صفحات 3 :. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]