تبلیغات
منتظران حضرت - مطالب آبان 1390

منتظران حضرت

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و المستشهدین بین یدیه

گالری تصاویر

 





طبقه بندی: امام علی(ع)،
برچسب ها:امیر المومنین،
[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:11 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

گالری تصاویر

 



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:11 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

گالری تصاویر

 



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:11 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

گالری تصاویر

 



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:11 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعری از شهریار در مدح امام علی(ع)

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
 که به ما سوا فکندی همه سایه هما را
 
 دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین
 به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
 
 مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
 بشرار قهر سوزد همه جان ما سوا را
 
 برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
 که نگین پا دشاهی دهد از کرم گدا را
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان
 چو علی که میتواند که به سر برد وفا را ؟
 
 نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
 متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را !
 
 به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
 که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
 
 به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
 چه پیامها سپردم همه سو ز دل صبا را
 
 چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
 که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
 
 چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم ؟
 که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
 
 همه شب در این امیدم که نسیم صحبگاهی
 به پیام آشنایی بنوازد آشنا را
 
 ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
 غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
 

شاعر : شهریار ( سید محمد حسین بهجت تبریزی  )





طبقه بندی: امام علی(ع)،
[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:09 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعری از شهریار در مدح امام علی(ع)

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
 که به ما سوا فکندی همه سایه هما را
 
 دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین
 به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
 
 مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
 بشرار قهر سوزد همه جان ما سوا را
 
 برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
 که نگین پا دشاهی دهد از کرم گدا را
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان
 چو علی که میتواند که به سر برد وفا را ؟
 
 نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
 متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را !
 
 به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
 که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
 
 به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
 چه پیامها سپردم همه سو ز دل صبا را
 
 چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
 که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
 
 چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم ؟
 که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
 
 همه شب در این امیدم که نسیم صحبگاهی
 به پیام آشنایی بنوازد آشنا را
 
 ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
 غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
 

شاعر : شهریار ( سید محمد حسین بهجت تبریزی  )



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:09 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعری از شهریار در مدح امام علی(ع)

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
 که به ما سوا فکندی همه سایه هما را
 
 دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین
 به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
 
 مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
 بشرار قهر سوزد همه جان ما سوا را
 
 برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
 که نگین پا دشاهی دهد از کرم گدا را
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان
 چو علی که میتواند که به سر برد وفا را ؟
 
 نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
 متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را !
 
 به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
 که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
 
 به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
 چه پیامها سپردم همه سو ز دل صبا را
 
 چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
 که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
 
 چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم ؟
 که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
 
 همه شب در این امیدم که نسیم صحبگاهی
 به پیام آشنایی بنوازد آشنا را
 
 ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
 غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
 

شاعر : شهریار ( سید محمد حسین بهجت تبریزی  )



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:09 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعری از شهریار در مدح امام علی(ع)

علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
 که به ما سوا فکندی همه سایه هما را
 
 دل اگر خدا شناسی همه در رخ علی بین
 به علی شناختم من به خدا قسم خدا را
 
 مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ
 بشرار قهر سوزد همه جان ما سوا را
 
 برو ای گدای مسکین در خانه علی زن
 که نگین پا دشاهی دهد از کرم گدا را
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 به جز از علی که گوید به پسر که قاتل من
 چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا ؟
 
 چو به دوست عهد بندد ز میان پاک بازان
 چو علی که میتواند که به سر برد وفا را ؟
 
 نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت
 متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را !
 
 به دو چشم خون فشانم هله ای نسیم رحمت
 که ز کوی او غباری به من آر توتیا را
 
 به امید آن که شاید برسد به خاک پایت
 چه پیامها سپردم همه سو ز دل صبا را
 
 چو تویی قضای گردان به دعای مستمندان
 که ز جان ما بگردان ره آفت قضا را
 
 چه زنم چو نای هر دم ز نوای شوق او دم ؟
 که لسان غیب خوشتر بنوازد این نوا را
 
 همه شب در این امیدم که نسیم صحبگاهی
 به پیام آشنایی بنوازد آشنا را
 
 ز نوای مرغ یا حق بشنو که در دل شب
 غم دل به دوست گفتن چه خوش است شهریارا
 

شاعر : شهریار ( سید محمد حسین بهجت تبریزی  )



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:09 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعر ی از موافق در مدح امام علی

مرا در تن بود تا جان علی گویم علی جویم
 بجنبد تا رگم در جان علی گویم علی جویم

  ز پیدا و ز پنهانم همین یك حرف را دانم
 كه در پیدا و در پنهان علی گویم علی جویم

 اگر اهل خراباتم وگر شیخ مناجاتم
 به هر آئین ، به هر دستان علی گویم علی جویم

 علی دین است و ایمانم ،علی درد است و درمانم
 چه با درد و چه با درمان علی گویم علی جویم

 علی حلال مشكل ها ،علی آرامش دلها
 كند تا مشكلم آسان علی گویم علی جویم

 اگر در خانقه افتم وگر در میكده خفتم
 به هر معموره و ویران علی گویم علی جویم

 ز مهر او سرشت من ، جمال او بهشت من
 هم اندر روضه ی رضوان علی گویم علی جویم

 علی باب الله عرفان ،علی سرالله سبحان
 به نور دانش و عرفان علی گویم علی جویم

 اگر درویش و مسكینم وگر دیندار و بی دینم
 چه با كفر و چه با ایمان علی گویم علی جویم

 اگر تسبیح می گویم وگر زنار می جویم
 به هر اسم و به هر عنوان علی گویم علی جویم

 ز سوره سوره ی قرآن ، ز یاسین و ز الرحمان
 به هر آیه ز هر تبیان علی گویم علی جویم

 اگر از وصل خوشحالم وگر از هجر نالانم
 چه با وصل و چه با هجران علی گویم علی جویم

 به محشر چون برآرم سر ، به نزد خالق اكبر
 به گاه پرسش و میزان علی گویم علی جویم

شاعر : موافق

منبع از سایت امام علی





طبقه بندی: امام علی(ع)،
[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:05 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

شعر ی از موافق در مدح امام علی

مرا در تن بود تا جان علی گویم علی جویم
 بجنبد تا رگم در جان علی گویم علی جویم

  ز پیدا و ز پنهانم همین یك حرف را دانم
 كه در پیدا و در پنهان علی گویم علی جویم

 اگر اهل خراباتم وگر شیخ مناجاتم
 به هر آئین ، به هر دستان علی گویم علی جویم

 علی دین است و ایمانم ،علی درد است و درمانم
 چه با درد و چه با درمان علی گویم علی جویم

 علی حلال مشكل ها ،علی آرامش دلها
 كند تا مشكلم آسان علی گویم علی جویم

 اگر در خانقه افتم وگر در میكده خفتم
 به هر معموره و ویران علی گویم علی جویم

 ز مهر او سرشت من ، جمال او بهشت من
 هم اندر روضه ی رضوان علی گویم علی جویم

 علی باب الله عرفان ،علی سرالله سبحان
 به نور دانش و عرفان علی گویم علی جویم

 اگر درویش و مسكینم وگر دیندار و بی دینم
 چه با كفر و چه با ایمان علی گویم علی جویم

 اگر تسبیح می گویم وگر زنار می جویم
 به هر اسم و به هر عنوان علی گویم علی جویم

 ز سوره سوره ی قرآن ، ز یاسین و ز الرحمان
 به هر آیه ز هر تبیان علی گویم علی جویم

 اگر از وصل خوشحالم وگر از هجر نالانم
 چه با وصل و چه با هجران علی گویم علی جویم

 به محشر چون برآرم سر ، به نزد خالق اكبر
 به گاه پرسش و میزان علی گویم علی جویم

شاعر : موافق

منبع از سایت امام علی



[ دوشنبه 23 آبان 1390 ] [ 09:05 ق.ظ ] [ منتظران حضرت ] [ نظرات() ]

.: تعداد کل صفحات 6 :. [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]